گل سرخ

گل سرخ
 گل سرخ
 گل سرخ
 او مرا برد به باغ گل سرخ
 و به گیسوهای مضطربم در تاریکی گل سرخی زد
 و سرانجام
 روی برگ گل سرخی با من خوابید
 ای
 کبوترهای مفلوج
 ای درختان بی تجربه یائسه . ای پنجره های کور
 زیر قلبم و در اعماق کمرگاهم اکنون
 گل سرخی دارد می روید
 گل سرخی
 سرخ
 مثل یک پرچم در
 رستاخیز
 آه من آبستن هستم آبستن آبستن

 

  
نویسنده : پوراحمد ; ساعت ٦:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٥/٢٢
تگ ها : عشق ، شعر ، عاشقانه ، ادبی